Ciasto wymarzone na leniwe, ciepłe popołudnia. Choć samo w sobie może wydawać się zbyt suchawe, to w połączeniu z gałką lodów i dobrą kawą, zamienia się w przepyszny deser przenoszący nas na chwilę na gorącą Sycylię :)
Pierożki okazały się smaczniejsze, niż myślałam. Pieczone, a więc chrupiące i nie ociekające tłuszczem. Delikatne, ale aromatyczne. No i wegetariańskie ;)
Młody szpinak, świeży, zieloniutki, po prostu kusił. A ile można jeść cannelloni ze szpinakiem, lazanię ze szpinakiem, muszle ze szpinakiem... tym razem zupa szpinakowa.
Spotkać go można chyba w każdej restauracji żydowskiej. To jedna z bardziej znanych potraw żydowskich obok cymesu, kugla, czulentu czy faszerowanej ryby. W poprzednim swoim poście wspominałam, że wszystkim żydowskim świętom i uroczystościom przypisane są różne potrawy.
Moja sałatka imieninowa. Zrobiłam z tego co było w domu, bo ogólnie imieniny raczej sporadycznie są przeze mnie obchodzone, bo trzy dni później mam urodziny, więc zawsze "świętowane" są łącznie.
Choć staram się czytać sporo książek (z naciskiem na „staram” ;)), jak na złość są to książki, w których bohaterowie chyba w ogóle nic nie jedzą i odżywiają się energią słoneczną. W końcu sięgnęłam po książki z dzieciństwa, w tym jedną z moich ulubionych: „Dzieci z Bullerbyn”.
Dziś duuża porcja makaronowego dania w postaci lasagni - wielkie naczynie z obiadem na dwa dni dla mojej rodzinki - ja muszę się poratować czymś innym... Jutro, albo może jeszcze dziś wieczorkiem wrzucę mój obiadek - szpinak zapiekany z jajem.
Istnieje mnóstwo różnych przepisów na cymes, ale zawsze będzie to danie słodkie, najczęściej w czerwonym lub pomarańczowym kolorze. Może przybierać formę deseru, przystawki, ale równie dobrze może stać się daniem głównym. Wszystko zależy od receptury. W Tykocinie, w żydowskiej restauracji Tejsza, jadłam bardzo popularny cymes, ze słodkiej marchewki. Zupełnie inny, niż ten który dzisiaj przygotowałam. Cymes najczęściej podawany jest w radosne święta. :-)