Zupa fasolowa po włosku / Minestra ai fagioli

🥣 Zupa fasolowa po włosku

Prosta, sycąca, domowa.

Minestra ai fagioli — jedno danie, dwie formy

Jest takie danie, które nie potrzebuje sezonu ani okazji. Można je gotować przez cały rok, choć najlepiej smakuje zimą. Minestra ai fagioli to jedna z tych zup, które gotuje się powoli .......We Włoszech mówi się, że to zupa, która czeka na domowników.

Włoska zupa fasolowa ma wiele regionalnych wersji, ale jej serce pozostaje niezmienne: fasola, oliwa, aromatyczne warzywa i czas.

To nie jest zupa „na szybko”. Najlepsza smakuje wtedy, gdy chwilę postoi — kiedy składniki zdążą się poznać i zaprzyjaźnić.

Ta sama baza — fasola, warzywa, oliwa — może przybrać różne formy. Czasem jest to prosta zupa fasolowa, innym razem gęste, zawiesiste danie z dodatkiem makaronu.

Obie wersje są prawdziwe. I obie mają swoje miejsce na włoskim stole.

🍲 Wersja I – klasyczna zupa fasolowa

To najprostsza forma minestra ai fagioli. Lżejsza, bardziej płynna, podawana często jako pierwsze danie.

Składniki na zupę fasolową po włosku:

• 250 g suchej białej fasoli (np. cannellini)
• 1 cebula
• 1 marchewka
• 1 łodyga selera naciowego
• 2 ząbki czosnku
• oliwa extra vergine
• liść laurowy, rozmaryn
• sól, pieprz
• opcjonalnie: kilka łyżek passaty pomidorowej

Jak przygotować zupę fasolową po włosku?

Fasolę namocz/całą noc/i ugotuj do miękkości. Na oliwie zeszklij warzywa, dodaj fasolę i część wywaru. Gotuj spokojnie, dopraw na końcu. Zupa powinna pozostać klarowna, ale treściwa. Podawaj z pieczywem.

🍝 Wersja II – gęsta minestra z makaronem-Pasta ai fagiolli

To najbardziej znana i sycąca odsłona tego dania. Gęsta, zawiesista, z makaronem częściowo miksowana — na pograniczu zupy i pasty.

Dodatkowe składniki:

• 120–150 g krótkiego makaronu (rigatoni, ditalini, tubetti)

Przygotowanie:

Do ugotowanej fasoli dodaj warzywną bazę. Część zupy zmiksuj, aby uzyskać naturalny krem. Makaron gotuj bezpośrednio w zupie, aż całość stanie się gęsta i jedwabista.

🌿 Ciekawostki i uwagi

• Obie wersje należą do tradycji cucina povera.
• Różnice wynikają z regionu, pory roku i dostępnych składników.
• Makaron zawsze gotuje się w zupie — nigdy osobno.
• Najlepsza oliwa trafia do talerza tuż przed podaniem.
• Gotowe danie posypuje się obficie startym serem Parmigiano
• Podawana z kromką chleba staje się pełnym posiłkiem.
• Następnego dnia smakuje jeszcze lepiej.

Smaki, do których się wraca. 🌿🇮🇹