Dorayaki – japońskie placuszki z pastą z fasoli

Chyba nie ma bardziej charakterystycznego składnika japońskich słodyczy niż anko – ta słodka pasta z fasoli adzuki jest nieodłącznym elementem wielu przysmaków. Dorayaki, taiyaki, daifuku, zenzai, czy momiji manju nie obyłyby się bez jej udziału. Mimo że początkowo może się ona wydawać dość specyficznym składnikiem, jeśli chodzi o słodycze, to jest absolutnie uzależniająca. Będąc w Japonii, codziennie odkrywałem nowy deser z jej udziałem i z każdym dniem coraz bardziej mi smakowała.

Jednym z najpopularniejszych przysmaków w Kraju Kwitnącej Wiśni z dodatkiem anko są wspomniane dorayaki (jap. どら焼き) – puszyste placuszki nadziane słodkim fasolowym nadzieniem. Ich nazwa wzięła się od słowa dora (jap. 銅鑼), oznaczającego gong, co nawiązuje do ich okrągłego kształtu i złotego koloru. Można je dostać na ulicznych straganach i w konbini. Ze względu na prostotę wykonania, to również chętnie przygotowywany deser w japońskich domach, gdyż nie wymaga on użycia specjalnych form, jak chociażby taiyaki czy momiji manju. Tutaj wystarczy patelnia.

Dorayaki to deser o stosunkowo niedługiej historii, mimo to zalicza się go do wagashi (tradycyjnych japońskich słodyczy). Powstał on w 1914 roku w tokijskiej cukierni Usagiya w Ueno, działającej po dziś dzień. Puszyste placuszki przełożone anko jednak bardzo szybko zdobyły popularność w całej Japonii. Ich fenomenowi przysłużyła się także słynna manga Doraemon z końcówki lat 70., a później anime ze słynnym niebiesko-białym kotem-robotem, którą z pewnością kojarzycie również i Wy. Jednym z jego ulubionych przysmaków były właśnie dorayaki, przez co stały się one nieodłącznym elementem japońskiej popkultury.

Dorayaki są przygotowywane z prostego ciasta na bazie mąki z dodatkiem proszku do pieczenia, jajek, miodu oraz wina mirin. Ten ostatni składnik można jednak z powodzeniem zastąpić odrobiną wody. Ciasto jest puszyste i delikatne, a w smaku przypomina biszkopt z karmelowym aromatem.

Dorayaki przekłada się pastą z fasoli, która może być przygotowana na różne sposoby. Najczęściej wykorzystuje się tutaj jednak tsubuan (jap. 粒あん) – pastę z wyczuwalnymi kawałkami fasoli lub koshian (jap. こしあん) – gładką odmianę przetartą przez sito. Osobiście preferuję tę drugą wersję. Jednakże, zamiast przecierać ją przez sito, po prostu miksuję ją na gładko z cukrem przy pomocy blendera. Gorąco polecam – to prosty, nieco zaskakujący, ale bardzo smaczny deser!

SKŁADNIKI

Pasta anko:

• 200 g suchej fasoli adzuki
• 75 g cukru
• szczypta soli

Placuszki:

• 160 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 4 duże jajka (L)
• 2 łyżki miodu
• 30 ml wina mirin (lub opcjonalnie wody)
• olej do smażenia

PRZYGOTOWANIE

Pasta anko

1. Fasolę wsyp do garnka, zalej wodą do przykrycia i wstaw na średni ogień. Gotuj przez 10 minut, a następnie odcedź, aby pozbyć się goryczki.
2. Do fasoli nalej świeżą wodę i gotuj przez 1,5-2 godzin, aż fasola będzie całkiem miękka. W trakcie gotowania dolewaj wodę tak, aby fasola była cały czas przykryta.
3. Fasolę odcedź, pozostawiając wodę. Wsyp cukier, dodaj sól i zmiksuj na gładko blenderem, stopniowo dolewając część wody po gotowaniu. Pasta powinna być gęsta, lecz smarowna.
4. Pastę odstaw do wystudzenia.

Placuszki

1. Mąkę wymieszaj z proszkiem do pieczenia. Wbij jajka, dodaj miód oraz wino mirin lub wodę. Dokładnie połącz, aż powstanie gładkie ciasto.
2. Wstaw je do lodówki na minimum pół godziny. Po tym czasie ciasto ponownie wymieszaj.
3. Patelnię posmaruj odrobiną oleju i mocno rozgrzej.
4. Nalewaj porcje ciasta przy pomocy chochelki, formując placuszki o średnicy ok. 8 cm. Smaż je małym ogniu po 1,5-2 minut z każdej strony do złotego koloru. Powinno wyjść 8 sztuk.
5. Gotowe placuszki przełóż solidną porcją anko i podawaj natychmiast. Najlepiej smakują jeszcze ciepłe.

Zrobiłeś/zrobiłaś ten przepis? Pochwal się efektami i otaguj mnie na Instagramie: @food_square