Szparag symbolem przyjaźni polsko-niemieckiej ;-)

W ramach Polsko-Niemieckiego Festiwalu Nowoczesnego Sąsiedztwa "Sąsiedzi - Nachbarn 2.0" odbyło się m.in. spotkanie poświęcone niemieckiej kuchni oraz warsztat kulinarny pod kierunkiem Kurta Schellera. Rozmowy na temat niemieckiej kuchni były naprawdę ciekawe i pełne emocji. Opowieść Artura Barcisia o maluchu, ekscytującej pracy w niemieckim barze i golonce była niezwykle pasjonująca. Piotr Adamczewski wspomniał z kolei o tym, że w Polsce uprawia się 4 tys. ton szparagów i połowa z nich przeznaczana jest na eksport, a w Niemczech zbiera się ich 50 tys. ton, a jeszcze drugie tyle importuje. Biorąc pod uwagę, jak smaczne i zdrowe jest to warzywo, to trochę szkoda, że statystyczny Polak je w roku tylko 5 dag szparagów. Pan Piotr trochę pokręcił nosem na kuchnię niemiecką, ale zrobił to tak bardziej z przekory i z uwagi na swoje pierwsze wrażenie, jakie na nim zrobiła kuchnia enerdowska, ale następne doświadczenia były juz coraz lepsze. Bez dywagacji na temat golonek, piwa i kiełbasek się nie obyło. :-) A w temacie szparagów polecał swój ulubiony przepis na pieczone szparagi z sosem z ugotowanych jajek z dodatkiem oliwy i soli. Redaktor naczelna "Kuchni", Anna Wrońska, opowiadała o swoich kulinarnych podróżach po Niemczech. Zrobiłam się głodna, gdy wysłuchałam opowieści o restauracji mającej w swoim menu ponad dwieście gatunków ryb. Dla mnie mieszkającej w centrum kraju, w którym tak mało spożywa się ryb i owoców morza, taka opowieść, to bajka. Z przyjemnością też wysłuchałam wspomnień o ulicznym fast foodzie - bułce ze śledziem w środku. Cudo! No i podobała mi się zagadka, jaki to kraj po Francji i Japonii ma najwięcej gwazdek Michelin? Było bardzo trudno zgadnąć, że Niemcy. ;-)  Na drugie pytanie o to, jakiej kuchni można skosztować w tym tuzinie niemieckich restauracji  z trzema gwiazdkami też nie było wcale łatwo odpowiedzieć. Mianowicie - francuską. I to w każdej z nich bez wyjątku. Rozmowy na temat niemieckich golonek, wędlin, kiełbasek, a nawet ryb czy szparagów zbaczały na boczne tory polskich bigosów, serników, gulaszy, pierogów, no że polskie są przez długą obecność na polskich stołach, ale nie są naszym narodowym pomysłem. Pan Piotr Adamczewski bardzo mi w tym momencie podpadł mówiąc, że typowym polskim składnikiem jest kasza, a typowo polskimi potrawami dania z kaszą i długo długo nic. Ratunku! A nasze ryby, piwa, którymi Polska stała? W kraju gdzie tyle lasów, rzek, jezior mielibyśmy błyszczeć tylko z powodu kasz? A gdzie dziczyzna? A miody pitne?  A grzyby? Jagody, maliny, szpinak, szczaw czy pokrzywa? :-) No, nie! :-)

Po części poświęconej rozmowom nastał czas na smakowanie dań z sezonowych warzyw i owoców. Oczywiście nie mogło zabraknąć szparagów. Były pyszne. Dlaczego? Bo pan Grzegorz Kazubski przygotował je tak, że zachowały swą jędrność, kruchość, smak, że łosoś czy szynka były tylko miłym dodatkiem, a same szparagi grały pierwsze skrzypce. Najbardziej byłam ciekawa szparagowych lodów. Okazały się cudowne. Miały smak delikatnie szparagowy, śmietankowo-waniliowy, lekko kojarzący się z chałwą. Cezary Żak był zawiedziony lodami pomidorowymi, których spróbował na wakacjach (wspomniał o tym Artur Barciś), ale takie szparagowe mogłyby go miło zaskoczyć. ;-))

Na koniec czekało nas wspólne gotowanie, w którym tym razem wzięli udział nie tylko blogerzy, ale i ambasador RFNu, Anna Wrońska, Artur Barciś, Barbara i Piotr Adamczewscy. Kurt Scheller zaproponował przygotowanie  zupy kremu ze szparagów i musu z awokado ze szparagami i z grillowanymi owocami. W miłej atmosferze skosztowaliśmy przyrządzone przez siebie dania racząc się przy tym niemieckim winem i szampanem. A działo się to wszystko w Centrum Rozwoju Firm Makro.

 stanowisko Kurta Schellera po pracy