Prażoki z kapustą i grzybami
Przepis na poniższe danie publikuję w ramach akcji „Gotujemy po polsku!” zorganizowanej przez Irenę i Andrzeja, autorów bloga Grumko – Kuchnia Ireny i Andrzeja oraz portal zPierwszegoTłoczenia.pl.
Przyznać muszę, że usłyszałem o tym daniu całkiem niedawno, bo dopiero kiedy poznałem Mą Piękniejszą Połówkę, u której w domu jada się je dość często. Początkowo nastawiony byłem dość sceptycznie – nie przepadam za ciężką kuchnią, a prażoki bez wątpienia do niej należą. Jednak szybko stałem się wielbicielem tego dania, które jest niezwykle sycące i ale naprawdę bardzo smaczne.
W Łodzi i okolicach powszechna jest opinia, że danie to wywodzi się z tych właśnie terenów. Tym większe było niedawne zaskoczenie, kiedy okazało się, że na ministerialnej liście potraw regionalnych przypisało je sobie województwo świętokrzyskie. Wywołało to niemałe oburzenie łodzian, którzy zapomnieli, że nasze miasto w XIX wieku zbudowali napływowi pracownicy przemysłu tekstylnego, którzy szukając reymontowskiej Ziemi Obiecanej przywozili swoje zwyczaje i tradycje, w tym także potrawy ze swych rodzinnych stron.
Pracownicy Ministerstwa Rolnictwa, odpowiedzialni za listę potraw i produktów regionalnych dotarli do wielu ciekawych informacji na temat tej i innych potraw. Mieli okazję porozmawiać z najstarszymi mieszkańcem regionu, w tym Czesławem Wąsikiem, który tak wspomina ten smak:„Pamiętam prazoki od 1939 roku. Miałam wtedy 8 lat. Była to dla mnie potrawa kojarząca się z wojną. W mojej wsi mówiło się na nią prazoki. Ale w miejscowościach mówili prażucha. Ludzie wstydzili się mówić prazoki, bo to była taka wsiowa nazwa, natomiast prażucha, to tak po miastowemu. Do tego stopnia była to wsiowa potrawa, że nawet niektórzy ludzie byli przezywani prazoki, bo dużo u nich się tego jadało"* Jak mogliście zauważyć, łodzianie mówią „prażoki” podczas gdy pan Czasław, jako mieszkaniec województwa świętokrzyskiego „prazoki” – to nie jest literówka :-) Więcej ciekawych informacji o tej i innych potrawach znajdziecie TUTAJ.
Prażoki podaje się zwyczajowo z kapustą kiszoną z grzybami lub kapuśniakiem.
* "Świętokrzyskie sprzątnęło nam prażoki sprzed nosa", Gazeta Wyborcza, http://tinyurl.com/2wydu4j
Prażoki
Składniki:
- 2 kg ziemniaków
- szklanka mąki pszennej
- sól
- 500 g boczku na skwarki
- 3 duże cebule
Przygotowanie:
Ziemniaki gotujemy z solą, a pod koniec gotowania dodajemy mąkę i przykrywamy. Po kilku minutach odlewamy wodę, tak by mąka pozostała w garnku.
Ziemniaki ubijamy pałką do czasu otrzymania gładkiej, jednolitej konsystencji.
Podajemy przykryte skwarkami z przesmażoną cebulą.
Kapusta z grzybami
Składniki:
- 1,2 kg kapusty kiszonej
- garść suszonych podgrzybków
- 300 g słoniny
- cebula
- liść laurowy
- kilka ziaren pieprzu
Przygotowanie:
Kapustę lekko pokroić i nieco odcisnąć sok.
Zalać wodą do przykrycia i gotować na wolnym ogniu około 90-120 minut.
W międzyczasie namoczyć grzyby, umyć, pokroić i dodać w połowie gotowania do kapusty wraz z liściem laurowym i pieprzem. Jeśli ktoś lubi, można doprawić Vegetą.
Na patelni przesmażyć pokrojoną słoninę z cebulą i dodać do kapusty.
Smacznego!
przepisy
