Nie lubię...
...kilku rzeczy.
Nie lubię brać (wolę dawać), nie lubię udawać, nie lubię sączenia jadu za czyimiś plecami, nie lubię tatara i flaków. Nie lubię czwartków, interesowności, udawania i fałszu.
Ale przede wszystkim nie lubię się chwalić, brać udziału w konkursach i rywalizować. Dlatego na moim blogu nie ma konkursów, migających reklam, zdjęć firmowych znaczków i metek. Nie pokazuję z jakiego sklepu mam serwetki, talerze czy kubki. Jakiego używam kremu, czy lakieru do włosów.
Długo się zastanawiałam czy wspomnieć o tym artykule, który większość z Was już pewnie zna. Dla wielu z Was to pewnie nic wielkiego, ale dla mnie znaczy dużo i dedykuję go wszystkim tym, którzy nie raz próbowali mi udowodnić, że mój Kochenny Stół jest blogiem bezwartościowym i niczym się nie wyróżnia. A jednak czymś wyróżniać się musi, skoro znalazł się w towarzystwie tak zacnych blogowiczek. I chociaż moim zdaniem kilku blogów tam brakuje, to bardzo się cieszę, że znalazły się tam bliskie memu sercu osoby.
Bo tak naprawdę o co my walczymy? I po co? Nasze blogi to nasza pasja, nasze życie, nasze uczucia i emocje. I tak dużo w tym blogowym świecie zawiści, odwracania się do siebie plecami, kiedy druga osoba nie jest nam już dłużej potrzebna i nie możemy jej nic do zaoferować prócz przyjazni.
Ja obawiam się, że na końcu tej drogi konkursowej czeka na mnie kolejne rozczarowanie. Dlatego mam jeszcze miesiąc na podjęcie ostatecznej decyzji…
Za to z wielką radością informuję, że Bajeczna Fabryka, której jestem współautorem również startuje w zawodach dzięki Pewnej Dobrej Duszy. To bardzo miło, zwłaszcza że nasz blog dopiero raczkuje :)
********
W ramach ostatniej Weekendowej Piekarni, której mam zaszczyt być gospodynią upiekłam Kanelbullar... Niebo w gębie! Wszystkim, którzy się przyłączyli do zabawy serdecznie dziękuję :*
Kanelbullar (Szwedzkie bułeczki cynamonowe)
Źródło: Przepis otrzymałam od Paniki Moniki L. ze Szwecji
Ciasto
1 łyżeczka suszonych drożdży
250ml mleka "ciepłego na palec"
100g niesolonego masła o pokojowej temperaturze
80g cukru
pół łyżeczki soli (na złamanie smaku)
1-2 łyżeczki mielonego lub utłuczonego w moździerzu kardamonu
450g mąki pszennej chlebowej (Strong Bread Flour)
Nadzienie
150g masła (patrz wyżej)
75g cukru
3 łyżki cynamonu
ok. 50g startej masy marcepanowej (tarka do jarzyn – duże oczka)
Do posmarowania
1 jajko rozbełtane
perłowy cukier (taki gruby)
lukier (ponizej)
Rozpuścić drożdże w odrobinie ciepłego mleka i odstawić na 10 minut.
Resztę mlekawymieszać z roztopionym masłem, dodać cukier, sól, kardamon i mąkę.
Wyrobić ciasto, aż się będzie błyszczało i będzie elastyczne.
Zostawić do wyrośnięcia na około 30-60 min.
Po wyrośnięciu delikatnie wyrobić, uformować kulę i dać jej odpocząć minutkę lub dwie.
W międzyczasie wymieszać nadzienie.
Ciasto rozwałkować na prostokąt z raczej prostymi brzegami (c:a 60X25 cm). Podnieść ciasto od czasu do czasu i podsypać mąką -nie będzie się kleiło do stołu.
Rozprowadzić nadzienie - po prostu posmarować prostokąt tą cynamonową masą (im jej więcej tym lepsze buły).
Ciasto zwinąć w rulon wzdłuż krótszego brzegu i podzielić na 30 kawałków (około 2cm każdy kawałek powinien mieć).
Niech sobie teraz buły rosną pół godziny...
Piekarnik nagrzać do temp. 230 st.C.
Można "macnąć" bułę, jak się ciasto szybko podnosi to wyrosło dostatecznie.
Posmarować rozbełtanym jajem i posypać perłowym cukrem.
Piec około 5-8 min, ale zerkać na ciasto!
Niech sobie ciut przestygną pod ściereczką...
Polać lukrem.
Posypać płatkami migdałowymi (uprażonymi).
Lukier najprostszy
Źródło: Zeszyt Mamy
2 białka
200g cukru pudru
1 łyżka przegotowanej, ciepłej wody
kilka kropel ekstraktu migdałowego
sok z połowy cytryny
W małej, wysokiej misce roztrzepujemy delikatnie dwa białka.
Dodajemy cukier puder i energicznie mieszamy łyżką (najlepiej drewnianą).
Dodajemy łyżkę wody wymieszanej z ekstraktem z migdałów i ucieramy, aż masa będzie gładka, lśniąca i szklista.
Dodajemy sok z cytryny i jeszcze raz energicznie mieszamy.
Smacznego!
przepisy
